Przedstawienia
"Dziady. Lekcja dla żywych"
Szkolna adaptacja „Dziadów” części II
- klasy VII–VIII
- 55–70 min
- 15–30 osób
- 21 ról
- plik DOC
O scenariuszu
Pełna adaptacja szkolna z prologiem, czytelnym podziałem scen, listą rekwizytów i wskazówkami do stworzenia nastroju „Dziady. Lekcja dla żywych” to kompletny scenariusz teatralny przygotowany z myślą o szkołach podstawowych i ponadpodstawowych. Zachowuje najważniejsze postacie, symbole i przesłanie dramatu Mickiewicza, a jednocześnie przedstawia je w języku zrozumiałym dla współczesnego widza. Przedstawienie łączy atmosferę tajemnicy i grozy z inteligentnym humorem. Dzięki temu spektakl pozostaje atrakcyjny zarówno dla młodzieży występującej na scenie, jak i dla publiczności. Zabawne dialogi nie spłycają utworu, lecz pomagają wybrzmieć jego najważniejszym pytaniom: czym jest człowieczeństwo, dlaczego potrzebujemy innych ludzi i czego możemy nauczyć się z cierpienia, odpowiedzialności oraz miłości. Najważniejsze zalety scenariusza * czas trwania przedstawienia: około 55–70 minut, * możliwość obsadzenia od 15 do 30 osób, * wyraźny podział na role i sceny, * duża liczba ról żeńskich i męskich, * możliwość zaangażowania całej klasy lub większej grupy teatralnej, * prosta scenografia i łatwo dostępne rekwizyty, * szczegółowe didaskalia oraz wskazówki inscenizacyjne, * połączenie klasyki literatury z naturalnym, współczesnym językiem, * humor odpowiedni dla szkolnej publiczności, * opcjonalny epilog komediowy, * wyraźne przesłanie wychowawcze i edukacyjne. Scenariusz nie wymaga profesjonalnej sceny ani kosztownych dekoracji. starej kaplicy bez kosztownej scenografii.
W środku znajdziesz:
- tekst przedstawienia z rolami i didaskaliami
- opis scenografii, światła i bezpiecznych rekwizytów
- wariant obsady od 15 do 30 wykonawców
Pełna adaptacja szkolna z prologiem, czytelnym podziałem scen, listą rekwizytów i wskazówkami do stworzenia nastroju starej kaplicy bez kosztownej scenografii.
Obsada
21 ról · 15–30 osób · role można łączyć- Narrator
- Guślarz
- Starzec
- Kobieta I
- Kobieta II
- Mężczyzna I
- Mężczyzna II
- Chór
- Józio
- Rózia
- Aniołowie
- Widmo Złego Pana
- Kruk
- Sowa
- Ptaki Nocne
- Zosia
- Pasterka I
- Pasterka II
- Chłopak I
- Chłopak II
- Milczące Widmo
Rekwizyty i wymagania
- SCENOGRAFIA
- Na środku sceny znajduje się niski stół lub ława. Na nim:
- • chleb,
- • miska z ziarnem,
- • dzban,
- • kilka owoców,
- • miseczka z makiem lub kaszą,
- • świece elektryczne,
- • wianek,
- • motek wełny.
- W tle można ustawić:
- • zarys okna kaplicy,
- • krzyż,
- • suche gałęzie,
- • drewnianą ławkę,
- • ciemne kotary. Światło powinno być przygaszone.
- REKWIZYTY
- • laska Guślarza,
- • księga obrzędowa,
- • świece elektryczne,
- • dwa ziarnka gorczycy lub ich duże teatralne odpowiedniki,
- • sznury lub czarne wstążki dla ptaków,
- • biała chusta dla Zosi,
- • wianek,
- • sierp lub jego bezpieczna atrapa,
- • płaszcz Złego Pana,
- • czarne skrzydła Kruka i Sowy,
- • tabliczka z napisem „Nie dotykać poczęstunku dla duchów”
Cele edukacyjne i wychowawcze
- Przybliżenie uczniom dramatu Mickiewicza w przystępny, zrozumiały dla nich sposób.
- Kształtowanie empatii i wrażliwości na cierpienie innych ludzi.
- Uświadomienie, że człowiek potrzebuje doświadczenia trudności, aby lepiej rozumieć innych, lecz nie powinien celowo poszukiwać cierpienia.
- Rozwijanie postawy miłosierdzia, gotowości do dzielenia się i udzielania pomocy potrzebującym.
- Przestrzeganie przed obojętnością, egoizmem, chciwością i nadużywaniem przewagi nad słabszymi.
- Uświadomienie, że siła i władza pozbawione współczucia mogą prowadzić do krzywdy i przemocy.
- Kształtowanie odpowiedzialności za uczucia innych ludzi oraz za skutki własnego zachowania.
- Ukazanie, że wolność nie oznacza prawa do lekceważenia innych ani traktowania ich uczuć jak zabawy.
- Rozwijanie gotowości do budowania bliskich relacji, słuchania, przepraszania i naprawiania.
Opinie nauczycieli
Komentarze
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.